Serial "Słoiki" to prawdziwe historie ludzi, którzy chcieli swój los związać z Warszawą przyjeżdżając z tzw. prowincji. Czasami przypadkowo, bardzo często z zaplanowanym ważnym celem, postanowili porzucić swoje dotychczasowe życie, żeby próbować realizować marzenia w stolicy. Poznamy pełne emocji i wzruszeń historie o marzeniach o lepszym świecie, pieniądzach, karierze, wielkim mieście, w którym życie odbiera się o wiele bardziej intensywnie niż w miasteczku, czy na wsi. Jednych to napędza, innych wypala.
Lato 1942 roku. Ośmioletniemu Srulikowi (w tej roli bliźnięta Andrzej i Kamil Tkacz), jako jedynemu członkowi siedmioosobowej rodziny udaje się uciec z warszawskiego getta i ukryć w Puszczy Kampinoskiej. Na początku żyje z grupą innych dzieci żydowskich, a później sam, żywiąc się czym popadnie - owocami lasu, złapanymi zwierzętami i jedzeniem zdobytym ukradkiem w okolicznych wsiach. Mimo samotności, męczących go koszmarów i nigdy niezaspokojonego głodu, udaje mu się tak przetrwać lato i jesień. Zbliżająca się zima zmusza go do szukania schronienia wśród ludzi i naraża na ryzyko zdrady.
Srulik ma szczęście: samotna kobieta (Elisabeth Duda) ukrywa go przez kilka tygodni i pomaga chłopcu stworzyć nowa tożsamość. Srulik przeradza się z żydowskiego uciekiniera w Jurka - polską sierotę. Modli się jak katolik i nosi krzyżyk na szyi.
Jego żydowska tożsamość jest tym samym zagrożona...
Jest to prawdziwa historia, bazująca na powieści Uri Orleva i wspomnieniach Yorama Fridmana.
O dalszych losach Srulika/Jurka dowiadujemy się z epilogu zakończonego dokumentalnym materiałem filmowym, pokazującym 75-letniego Yorama z sześcioma wnukami w Izraelu.
Wypadki, przemoc domowa, powikłania po zabiegach, zatrucia, nagłe tajemnicze schorzenia to tylko część przyczyn, za sprawą których pacjenci trafiają na Szpitalny Oddział Ratunkowy.
„Miecz Przeznaczenia ma dwa ostrza, jednym z nich jesteś ty” – wiedźmin Geralt z Rivii, zwany również Białym Wilkiem, długo nie potrafi albo nie chce uwierzyć w słowa dawnej przepowiedni. Mimo że sam jest „dzieckiem niespodzianką” (zaraz po urodzeniu odebrano go od rodziców i przeznaczono do wiedźmińskiego fachu, czyli do eksterminacji zagrażających ludziom potworów), Geralt rozpoczyna własną walkę z Przeznaczeniem. Kiedy wiedźmin przez przypadek ratuje życie władczyni cintry Calanthe i jej obdarzonej parapsychologicznymi zdolnościami córce Pavettcie, królowa z wdzięczności zabiera go na swój dwór. Geralt bierze udział w wielkiej uczcie, mającej doprowadzić do ożenku Pavetty z którymś z dobrze sytuowanych sąsiadów. Uroczystości przerywa pojawienie się zakutego w stal rycerza, zwącego samego siebie Jeżem, który twierdzi, że ma wyłączne prawa do ręki Pavetty. Powołuje się on tutaj na stare Prawo Niespodzianki. Według wersji Jeża kilkanaście lat wcześniej rycerz ten uratował życie ojcu Pavetty i w zamian zażądał tego, czego władca nie spodziewa się zastać w domu po powrocie. Król się zgodził, nie wiedząc, że jego żona jest w stanie błogosławionym… nim Geralt opuści citrę, sam również postanowi zmierzyć się z Prawem Niespodzianki. W ten sposób jego życie już na zawsze zostanie nierozerwalnie związane z Ciri – c–rką Pavetty i Jeża.
Ile jesteśmy w stanie poświęcić, aby ukryć to, co najbardziej wstydliwe, upokarzające i kontrowersyjne? Dramaty z przeszłości, zdrady, tajemnice, gdy ujrzą światło dzienne, zmienią całe nasze życie. W każdym odcinku Sekretów rodziny odkrywamy i opowiadamy historie z perspektywy jednego bohatera, który krok po kroku ujawnia przed widzem zaskakujące fakty dotyczące swojej rodziny.
Jeśli jest zbrodnia - musi być kara. To żelazna zasada komisarza Zawady i jego zespołu. Najlepsi w swoim fachu, bezkompromisowi w dochodzeniu do prawdy gliniarze rozwiązują kolejne zagadki kryminalne. Jest tu intryga, śledztwo, poszlaki, fałszywe tropy i zaskakujące zwroty akcji. Serial "Kryminalni" doskonale wpasowuje się w konwencję klasycznego kryminału.
Akcja "Kryminalnych" rozgrywa się współcześnie w Warszawie. Każdy odcinek serialu stanowi zamkniętą całość, w każdym policjanci pracują nad rozwiązaniem innej kryminalnej zagadki. Śledztwa, prowadzone przez komisarza Zawadę dotykają problemów, którymi emocjonuje się większość Polaków - brak poczucia bezpieczeństwa, obojętność otoczenia, bezkarność bandytów, bezradność pokrzywdzonych. Sprawy niemal wprost wyjęte z najnowszych akt śledczych.
Serial opowiada o pracy policjantów z Wydziału Kryminalnego stołecznej policji. Główny bohater, komisarz Adam Zawada to policjant z wieloletnim doświadczeniem i niezwykłym detektywistycznym talentem. Bezkompromisowy dla przestępców, oddany swojej pracy i uparcie szukający prawdy, jest jednym z najlepszych policjantów w mieście. Do zespołu Zawady należy dwoje młodych policjantów. Marek Brodecki - dynamiczny i pełen zaangażowania, "prawa ręka" komisarza Zawady. Rzetelny i odpowiedzialny. Nową siłą w zespole jest podkomisarz Basia Storosz, która tuż po szkole trafia do Policji. W Wydziale Kryminalnym zdobywa pierwsze szlify w tym niełatwym zawodzie. [TVN]
Życie 55-letniego Sanga, niechcianego i dyskryminowanego dziecka wojny w Wietnamie, zmienia się całkowicie, gdy cudem odnajduje swojego amerykańskiego ojca i jest gotów poświęcić wszystko, aby go spotkać.
"Pręgi" to współczesny dramat psychologiczny opowiadający o dojrzewaniu do ojcostwa, a także o tym, jak dzieciństwo determinuje nasze dorosłe życie.
Bohaterem filmu jest trzydziestoletni Wojciech, mężczyzna ambitny i samodzielny, a jednak izolujący się od świata i ludzi. Wychowany w dzieciństwie przez sadystycznego ojca, notorycznie bity, zbudował mur. Życie wypełnia mu chodzenie po jaskiniach i pisanie tekstów do gazet. W oczach rówieśników, kolegów z bazy, jest silny, bezkompromisowy, cyniczny. W głębi duszy to wrażliwiec, który cały czas ucieka. Żyje sam, bo tak łatwiej i bezpieczniej. Nie ma miłości, nie ma rodziny, a więc zagrożenia, ze mógłby powielić błędy własnego ojca i stać się dla swoich dzieci taki sam, jak jego ojciec dla niego, l nawet gdy ta miłość się pojawia, Wojciech broni się... Bo w każdym lustrze, w które spogląda, widzi twarz swojego ojca...
Film rozgrywa się w dwóch płaszczyznach czasowych.
Pierwsza - retrospektywna, przedstawia przełomowy okres dzieciństwa bohatera.
Poznajemy najbliższe otoczenie chłopca: szkołę, kościół, dom. Jest rok 1984. Wojtuś ma trzynaście lat. Jest normalnym, prawidłowo rozwijającym się nastolatkiem. Jak każdy chłopak w tym wieku lubi płatać figle, jednak w odróżnieniu od kolegów, za wszystko jest karany.
Matka Wojtka zmarła zaraz po porodzie, więc ojciec musi "wychować syna na człowieka". Do tego celu często używa pejcza, szukając za każdym razem pretekstu do swoich sadystycznych praktyk. Nie jest to jednak li tylko wyrachowanie. Ojciec, w głębi duszy, kocha Wojtusia, kupuje mu na komunię magnetofon (obok pejcza główny rekwizyt w filmie - to na niego Wojtuś będzie nagrywał ojca), zawsze stawia się na wezwanie nauczycielki, martwi się, kiedy syn jest chory lecząc go starymi metodami, wysyła do spowiedzi. Jest głęboko przekonany, ze metody wychowawcze, które stosuje, są słuszne.
W tym sensie "Pręgi" to także, a może przede wszystkim, dramat ojcostwa... Ojciec chce obudzić w synu odwagę, a budzi strach. Niestety otoczenie chłopca też nie jest mu przyjazne. Zamiast ze zrozumieniem, spotyka się z głupotą. Nauczycielki -działaczki, ksiądz, dla którego spowiedź jest szansą wyciągnięcia z dzieci świńskich grzeszków, lekarz - erotoman. Jedyną bratnią duszą jest kolega ze szkolnej ławki -Bartek -jedyna przyjaźń, która przetrwa lata.
Te przykre życiowe doświadczenia zbiegają się z dojrzewaniem Wojtusia. Ale nawet pierwsza młodzieńcza fascynacja okazuje się porażką: dziewczyna kpi z niego, pierwszy pocałunek nie pozostawia miłego wspomnienia. Wszystko to sprawia, że Wojtuś ucieka z domu...
Druga część filmu dzieje się już współcześnie.
Dorosły Wojciech ma swoje dziwactwa, samotnie wynajmuje ciasne mieszkanko, nie uznaje kompromisów z sąsiadami, parapet okienny ma najeżony gwoździami przeciw gołębiom, ale nieźle radzi sobie w codziennym życiu.
Podczas jednego z pobytów w górach, gdzie od lat razem z Bartkiem zdobywają jaskinie, spotyka Tanie, l ona ma swój ból: matkę, która nie potrafi pogodzić się z przemijaniem, zdziecinniałego ojca, który za wszelką cenę pragnie utrzymać córkę przy sobie. W jej domu panuje ciągła histeria, Tania musi często pełnić rolę katalizatora. Najbardziej brak jej wolności, powietrza, niezależności - tego czegoś, co jak jej się wydaje, nosi w sobie Wojciech.
Tania świadomie dąży do tego, by ich znajomość przybrała charakter związku. Ale Wojciech się broni. Unika kontaktów fizycznych, panicznie bojąc się odpowiedzialności, jaką byłoby ewentualne nieplanowane ojcostwo. Wojciech czuje, że doświadczenia z dzieciństwa na nim ciążą, mówi o niewidzialnych pręgach, które nosi na duszy, i które już nigdy nie znikną, boi się, że może dla swojego dziecka być takim potworem, jakim ojciec był dla niego. Co więcej w wielu sytuacjach zachowuje się podobnie: wpada w nieopanowany gniew, potrafi wybuchnąć, uderzyć.
Tymczasem ojciec, z którym Wojciech nie utrzymywał przez lata kontaktu, umiera. Wojciecha ogarnia rozpacz, widząc jego zwłoki w prosektorium. Lekarz przekazuje mu rzeczy osobiste ojca, wśród których jest kaseta magnetofonowa z wyznaniem ojca. Wojciech bierze udział w kameralnym pogrzebie, który przybiera kuriozalną formę, bo trumna nie chce się zmieścić w dole. Roztrzęsiony i przygnębiony, znajduje ukojenie w ramionach Tani. Te przeżycia sprawiają, że Wojciech zaczyna zastanawiać się nad sobą, nad własną przyszłością. Dochodzi do wniosku, że nie chce być sam, nie chce żyć ani umierać, jak jego ojciec. Odzyskuje wiarę, że z pomocą Tani pokona przeszłość.
[tekt eksplikacji reżyserskiej]
Świeżo emerytowany listonosz z małego miasteczka, Mietek Zasada (Robert Więckiewicz), musi samodzielnie zająć się pochówkiem przyjaciela Czesława (Mirosław Zbrojewicz), kiedy jedyny w okolicy zakład pogrzebowy odmawia wykonania usługi. Nieświadomy przeszkód oraz absurdów funeralnego biznesu zakłada własną firmę i wkrótce jest zmuszony balansować na granicy przepisów prawa i moralnych zasad. Szybko wchodzi też w konflikt z lokalnym potentatem z branży (Piotr Rogucki), a na wsparcie może liczyć tylko ze strony ekscentrycznej córki zmarłego przyjaciela (Karolina Bruchnicka) oraz swojej niepełnosprawnej żony (Aleksandra Konieczna). Kiedy dodatkowo na jaw zaczynają wychodzić mroczne tajemnice z przeszłości eks-listonosza, świat wokół niego i jego najbliższych zaczyna zmieniać się bezpowrotnie.
Na Podlasiu dochodzi do porwania nastoletniego chłopca. Adam Kruk, inspektor łódzkiego wydziału kryminalnego zostaje w tym samym czasie oddelegowany do Białegostoku. Po latach wraca do miasta, w którym dorastał, gdzie będzie musiał się zmierzyć nie tylko ze sprawą porwanego chłopca, ale także z mroczną stroną swojej przeszłości.
W piątkowy wieczór Russell udaje się do klubu gejowskiego na podryw. Tuż przed zamknięciem spostrzega Glena. To, co miało być tylko przygodą na jedną noc, staje się czymś więcej, czymś wyjątkowym. Przez cały weekend, w barach i sypialniach, upijając się i biorąc narkotyki, opowiadając historie i uprawiając seks, mężczyźni lepiej się poznają. To krótkie spotkanie będzie rozbrzmiewać w ich całym dalszym życiu.
Bohaterem tej kryminalnej komedii jest sympatyczny trzydziestoletni taksówkarz Jurek K. - człowiek pod wieloma względami przeciętny, mający jedynie nieprzeciętnego pecha. Zdarza się jednak coś, co zmienia całe jego życie - pewnego ranka Jurek zostaje aresztowany jako bezwzględny, profesjonalny zabójca o pseudonimie Kiler. Nieśmiały, zagubiony, niekiedy zabawny nieudacznik nagle zaczyna być uważany za zabójcę o międzynarodowej sławie. Zostaje otoczony podziwem i szacunkiem nie tylko ludzi, z którymi przychodzi mu dzielić celę, ale także policjantów i więziennej służby. Nareszcie spotyka się też z żywym zainteresowaniem płci pięknej . . . Kiedy bohater zostaje uwolniony przez gangsterów, kiedy poznaje ich z bliska, kiedy wreszcie dowiaduje się, dlaczego go uwolnili, zmienia zdanie na temat swojego "gwiazdorstwa". Postanawia działać. Wyprowadza w pole prawdziwe grube ryby i wychodzi z tego obronną ręką. Gdy po wielu perypetiach, pościgach, nieoczekiwanych zwrotach akcji i schwytaniu przez policję prawdziwego Kilera może znowu stać się sobą, okazuje się, że dla milionów ludzi wciąż jest groźnym przestępcą - zabójcą (prawie) doskonałym . . .
Atol. Zapomniana baza wojskowa gdzieś na Pacyfiku.
Wysyłani są tam zasłużeni oficerowie, których wojsko nie może się jeszcze pozbyć, a którzy w wyniku wypełnionych misji stracili rozum i kontakt z rzeczywistością.
Tam w oddaleniu od cywilizacji, praw i kodeksów pielęgnują swoje dziwactwa.
Sierżant Al pielęgnuje miłość do młodych i dzielnych żołnierzy.
Doktor Friedrich pielęgnuje swój talent fotograficzny. A stary, psychicznie zagubiony Generał tworzy sztukę. Nie na papierze i nie na płótnie.
Inaczej...
73%
83%
79%
