Film składa się z serii szokujących, onirycznych obrazów połączonych na zasadzie swobodnych skojarzeń i „automatyzmu psychicznego”.
Najbardziej ikonicznym momentem jest sekwencja otwierająca, w której chmura przecinająca tarczę księżyca zostaje zestawiona z obrazem brzytwy przecinającej oko kobiety. Inne znane motywy to dłoń, z której wyłażą mrówki, oraz martwe osły na fortepianach.
Twórcy dążyli do sprowokowania widza, odrzucenia racjonalnej interpretacji i zburzenia mieszczańskich norm moralnych.